၀ံပေလြမ်ားႏွင့္ကခုန္ၿခင္း
အေမရိကန္ၿပည္တြင္းစစ္ကာလၿဖစ္သည္။ ေရွ႕တန္းစခန္းတစ္ခုအတြင္းရွိ ေဆးရံုလူနာကုတင္ေပၚတြင္ သူလဲေလွ်ာင္းေနသည္။ ဆရာ၀န္ႏွစ္ဦးက သူ႕ေဘးတြင္ရပ္ၿပီး ေဆြးေႏြးေနၾကသည္။ သူ႕ေၿခေထာက္ကို ၿဖတ္ပစ္ေတာ့မည္။ ကံေကာင္းေထာက္မစြာ ေၿခေထာက္မၿဖတ္ခင္မွာ ဆရာ၀န္ႏွစ္ဦး အၿပင္ထြက္သြားသည္။ သူသည္ လူနာကုတင္ေပၚမွာ အားယူၿပီးေခါင္းေထာင္ၾကည့္လိုက္သည္။ မလွမ္းမကမ္းတြင္ ေၿခေထာက္ၿပတ္ေနေသာ စစ္သည္တစ္ဦး ဂ်ိဳင္းေထာက္ၿဖင့္ ေထာ့က်ိဳးေထာ့က်ိဳးသြားေနသည္ ကိုေတြ႕ရသည္။ သူအလြန္၀မ္းနည္းသြားသည္။ မၾကာခင္သူလည္း ထိုစစ္သားကဲ့သို႕ၿဖစ္ေတာ့မည္ေလာ။ သူဘယ္နည္းနဲ႕မွ ထိုကဲ့သို႕အၿဖစ္မခံႏိုင္ပါ။ နာက်င္မႈ႕ ကိုႀကိတ္ မွိတ္ၿပီး သူကုတင္ေပၚမွထသည္။ ဆရာ၀န္မ်ားခၽြတ္သြားေသာ သူ၏ဖိနပ္ကို လွမ္းယူလိုက္သည္။ သူဖိနပ္စီးရန္ 
ႀကိဳးစားသည္။ ေၿခေထာက္က ဒဏ္ရာေၾကာင့္ သူ႕အတြက္မလြယ္လွ။ ခဲခဲယဥ္းယဥ္း စီးလိုက္ရသည္။ ထိုေနာက့္ သူဒယိမ္းဒယိုင္ၿဖင့္ စစ္ေၿမၿပင္သို႕ၿပန္သြားသည္။ ထိုအခ်ိန္က စစ္ေၿမၿပင္ တြင္ တစ္ဖက္ႏွင့္တစ္ဖက္ ေစာင္ေနၾကသည့္ အခ်ိန္။ လူရိပ္ၿမင္လွ်င္ လွမ္းပစ္ရံုသာ။ စည္းရိုးအကြယ္တြင္မွိန္းေနေသာ သူ႕မိတ္ေဆြနားသို႕သူေရာက္သြားသည္။ ရန္သူဖက္ကလွမ္းပစ္ေလ သည္။ ကံေကာင္းေထာက္မ၍ သူကိုမထိ။ သူကေတာ့ တုတ္တုတ္မွ မလုပ္။ သူ၏မိတ္ေဆြက ေဆးရံုက ဘယ္လိုလည္း ဟုေမးသည္။ သူက သိပ္မေကာင္းဟုသာ ေလးေလးပင္ပင္ၿပန္ေၿဖသည္။ သူမိတ္ေဆြ ရဲ ေဘာ္က သူ႕ကို စကားေၿပာရင္း ရန္သူကိုလွမ္းပစ္ေနသည္။ သူဘာစိတ္ကူးေပါက္သြားသည္ မသိ။ ၿမင္းေဇာင္းမွ ၿမင္းတစ္စီး ယူၿပီး ရန္သူႏွင့္ သူတို႕ၾကားရွိ ကြင္းၿပင္တြင္ ရင္ကိုေကာ့ ၿမင္းဇက္ကို လက္လြက္ၿပီး စီးေလသည္။ ရန္သူမ်ားက ၿငာသံေပးၿပီး ပစ္ၾကသည္။ သူ႕ကိုတစ္ခ်က္မွ မထိ။ ထိုသို႕ ရန္သူမ်ားသူ႕ကို စိတ္၀င္စား ေနစဥ္ သူတို႕ဖက္မွ ရန္သူကို အငိုက္၀င္တိုင္ၿပီး အႏိုင္ရလိုက္ေလသည္။ သူလည္း သူရဲေကာင္းၿဖစ္သြားသည္။
ႀကိဳးစားသည္။ ေၿခေထာက္က ဒဏ္ရာေၾကာင့္ သူ႕အတြက္မလြယ္လွ။ ခဲခဲယဥ္းယဥ္း စီးလိုက္ရသည္။ ထိုေနာက့္ သူဒယိမ္းဒယိုင္ၿဖင့္ စစ္ေၿမၿပင္သို႕ၿပန္သြားသည္။ ထိုအခ်ိန္က စစ္ေၿမၿပင္ တြင္ တစ္ဖက္ႏွင့္တစ္ဖက္ ေစာင္ေနၾကသည့္ အခ်ိန္။ လူရိပ္ၿမင္လွ်င္ လွမ္းပစ္ရံုသာ။ စည္းရိုးအကြယ္တြင္မွိန္းေနေသာ သူ႕မိတ္ေဆြနားသို႕သူေရာက္သြားသည္။ ရန္သူဖက္ကလွမ္းပစ္ေလ သည္။ ကံေကာင္းေထာက္မ၍ သူကိုမထိ။ သူကေတာ့ တုတ္တုတ္မွ မလုပ္။ သူ၏မိတ္ေဆြက ေဆးရံုက ဘယ္လိုလည္း ဟုေမးသည္။ သူက သိပ္မေကာင္းဟုသာ ေလးေလးပင္ပင္ၿပန္ေၿဖသည္။ သူမိတ္ေဆြ ရဲ ေဘာ္က သူ႕ကို စကားေၿပာရင္း ရန္သူကိုလွမ္းပစ္ေနသည္။ သူဘာစိတ္ကူးေပါက္သြားသည္ မသိ။ ၿမင္းေဇာင္းမွ ၿမင္းတစ္စီး ယူၿပီး ရန္သူႏွင့္ သူတို႕ၾကားရွိ ကြင္းၿပင္တြင္ ရင္ကိုေကာ့ ၿမင္းဇက္ကို လက္လြက္ၿပီး စီးေလသည္။ ရန္သူမ်ားက ၿငာသံေပးၿပီး ပစ္ၾကသည္။ သူ႕ကိုတစ္ခ်က္မွ မထိ။ ထိုသို႕ ရန္သူမ်ားသူ႕ကို စိတ္၀င္စား ေနစဥ္ သူတို႕ဖက္မွ ရန္သူကို အငိုက္၀င္တိုင္ၿပီး အႏိုင္ရလိုက္ေလသည္။ သူလည္း သူရဲေကာင္းၿဖစ္သြားသည္။ အထက္ပါ ဇတ္၀င္ခန္းသည္ ဒါရိုက္တာ မင္းသား Kevin Costner ၁၉၉၀ႏွစ္က ရိုက္ကူးေသာ Dances with Wolves, ဇာတ္ကားထဲမွပထမဆံုးဇာတ္၀င္ခန္းၿဖစ္သည္။ မင္းသား Kevin Costner က Lt. John J. Dunbar အၿဖစ္သရုပ္ေဆာင္ထားသည္။ ၾကည့္ရွဳ႕သင့္ေသာ ဇာတ္ကားတစ္ကားၿဖစ္ပါသည္။
သူရဲေကာင္း ၿဖစ္ၿပီးေနာက္ ထို Lieutenant သည္ အထူးအခြင့္ အေရးရေသာ္လည္း လူနီရိုင္းမ်ား ႏွင့္ တိုက္ခိုက္ေနေသာ အေနာက္ဖက္ စစ္ေၿမၿပင္ကိုသာ သြားရန္ သူ႕သေဘာနဲ႕သူေတာင္းဆိုခဲ့သည္။ သူအေနာက္ဖက္စစ္ေၿမၿပင္ရွိ အစြန္အဖ်ားရွိ စခန္းသို႕ေရာက္ေသာအခါ ထိုစခန္းတြင္ လူတစ္ေယာက္မွ မရွိေတာ့။ သုိ႕ေသာ္သူသည္ ထိုစခန္းတြင္ တစ္ေယာက္တည္းေနခဲ့သည္။ ထိုစခန္းကိုသူဟာသူၿပင္သည္။ သူ၏ အေဖာ္မွာ ၿမင္းေလးတစ္ေကာင္သာရွိသည္။ သူ႕ဘ၀သည္ အလြန္လြပ္လပ္ေနသည္။ ေရခ်ိဳးရင္လည္း စခန္းအနီးရွိေရအိုင္တြင္ ကိုယ္တံုးလံုးခ်ိဳးသည္။ လူ႕အသိုင္းအ၀ိုင္း၏ ရွဳပ္ေထြးေပြလီေသာ ကိစၥမ်ားႏွင့္ ကင္းေ၀းေနသည္။ သူသည္၀ံပေလြတစ္ေကာင္ႏွင့္ပင္ ရင္းႏွီးလာသည္။
မၾကာမီသူသည္ လူနီရုိင္းတို႕၏မိတ္ေဆြၿဖစ္လာသည္။ လူနီရိုင္းတို႕ က သူ႕ကို ၀ံပေလြႏွင့္ ကခုန္သူဟုေခၚၾကသည္။ ထိုေနာက္သူသည္ လူနီရိုင္းတို႕ဆီတြင္သြားေနသည္။ သူတို႕အတြက္ စစ္ပင္တိုက္ေပးသည္။ ဇာတ္လမ္းကို အၾကမ္းၿဖင္းသာ ေဖာ္ၿပၿခင္းၿဖစ္ပါသည္။ အခ်ိန္ရလွ်င္ ၾကည့္သင့္ေသာ ဇာတ္လမ္းေကာင္းတစ္ခုၿဖစ္ပါေၾကာင္း။
walking in the desert
ဒီဇင္ဘာ၊၂၀၀၈။
